Wzorzec rasy...

Wygląd ogólny

Pies średnich rozmiarów, eumetryczny, o prostym profilu i proporcjonalnym wyglądzie, średniego kształtu, którego tułów jest dłuższy od wysokości w kłębie. U samic ta cecha jest nieznacznie bardziej zaznaczona. Głowa masywna o aspekcie kwadratowym i szerokiej czaszce. Górne wargi pokrywają dolne z pewną wiotkością. Błony śluzowe koloru czarnego. Szyja cylindryczna mocno umięśniona i pokryta grubą, wiszącą, elastyczną skórą. Lekko zarysowany drugi podbródek. Grzbiet prosty wznoszący się w kierunku zadu. Szeroko osadzony ogon. Zęby mocne o szerokiej bazie mocno osadzone blisko siebie w dobrze rozwiniętej żuchwie. Zęby i zgryz są bardzo ważne w budowie tej rasy. Zgryz nożycowy jest najbardziej pożądany, przodozgryz jest akceptowany do 3 mm, kiedy dolne zęby dotykają górnych. Zgryz cęgowy jest tolerowany, ale nie pożądany (słabszy chwyt, szybkie ścieranie). Odległość miedzy kłami ma być jak największa, lecz nie mogą wystawać na zewnątrz. Oczy w kolorze kasztanowym, średniej wielkości, uszy wysoko osadzone. Pierś szeroka i obszerna. Brzuch średnio zebrany. Kończyny prostopadłe, umięśnione, słabo ukątowane.

Generalna prezentacja

Nazwa: Dogo Canario ,Perro de Presa Canario (po hiszpańsku)
Synonim: Perro Basto i Verdino dla psów o umaszczeniu pręgowanym.
Pochodzenie rasy: molosowaty pies, pochodzący z wysp Teneryfa i Gran Canaria w archipelagu Wysp Kanaryjskich, gdzie został wyhodowany do walk psów. Pierwotna Presa była rezultatem krzyżowania Bardino lub Majorero z wysp Fuerteventura z psami przywiezionymi z kontynentu. Niesamowity temperament jest spuścizną po Bardino, prahiszpańskim, ciężko pracującym i agresywnym psie pomagającym przy wypasie bydła. Pies ten był bardzo rozpowszechniony na wyspach. Rezultatem tych krzyżowań jest: czarna maska, pręgowane lub płowe umaszczenie i białe znaczenia. Kilkadziesiąt lat temu, grupa hodowców (w tym Manuel Curto Gracia), zapoczątkowała proces odtwarzania rasy, kierując się tradycją i doświadczeniem. Od tego momentu Presa Canario stała się rasą starannie hodowaną i szeroko promowaną.

Ważne proporcje.

Stosunek długości czaszki do długości pyska równy 6:4
długość tułowia jest równa wysokości w kłębie plus 10%
Obwód klatki piersiowej równy wysokości w kłębie plus 25%.

Charakter.

Już sam jego wygląd wskazuje na dużą siłę. Groźne spojrzenie. Szczególnie obdarzony przez naturę do pełnienia funkcji stróża i psa obronnego, do prowadzenia stad bydła. Porywczy, zwinny bojownik. Groźny głęboki głos. Jest łagodny i zacny wśród swoich, a nieufny wobec obcych. Bardzo przywiązany i opiekuńczy w stosunku do dzieci.

Głowa

Typ krótkogłowy o tendencji sześcianu. Piramidalny kloc szeroki u nasady. Obniżenie czołowo-nosowe nie jest nagłe, ale jest wyraźnie zaznaczone.

Obszar czaszkowy.

Łuki kości jarzmowej wyraźnie zaznaczone z dobrze rozwiniętymi mięśniami skroniowymi. Obniżenie pomiędzy zatokami czołowymi zaznaczone, grzebień potyliczna słabo zaznaczona.

Obszar twarzowy.

Trufla, nos szeroki spigmentowany na czarno, dziurki szeroko otwarte. Wargi średnio grube i mięsiste. Górna lekko zwisająca i w swoim połączeniu, widziana z przodu tworzy odwróconą literę "V". Kąciki warg są zawsze delikatnie wywinięte na zewnątrz. Błony śluzowe są koloru ciemnego, chociaż może pojawić się ton różowawy, jednakże ciemny jest kolorem pożądanym. Podniebienie z wyraźnym żłobkowaniem w odcieniu różowym. Bardzo dobrze zaznaczona zmarszczka policzkowa.

Oczy.

Lekko zaokrąglone o szerokim rozstawieniu. Powieki pigmentowane na czarno. Kolor oscyluje pomiędzy średnim a ciemnym brązem w zależności od umaszczenia.

Uszy.

Wiszące, gdy są całe o nagłym zrywie, średniej wielkości i wysokim osadzeniu. Zwijają się na ogół w różę. Jeżeli są cięte stoją wprost lub pół wyprostowane prezentując trójkątny kształt. Mogą być niecięte.

Szczęki.

Zęby mocne, dobrze osadzone. Generalnie - dopasowane. Delikatny przodozgryz i prognatyzm dopuszczalny. Jest to spuścizna po przodkach. Zgryz typowy dla psów molosowatych. Brak zębów przedtrzonowych nie jest wadą. Dla dobrego funkcjonowania psa mają ogromne znaczenie: kły i siekacze, które powinny być proste i ułożone w jednej linii.

Klatka piersiowa.

Szeroka i bardzo rozległa. Widziana od przodu powinna sięgać łokcia. Głębokość klatki to 50% wysokości w kłębie. Żebra w kształcie ładnych łuków o strukturze prawie cylindrycznej.

Kończyny przednie.

Prostopadłe o mocnej kości, proste, umięśnione. Od przedramienia do łokcia długości ok. 32cm u psa. Łopatki mocne i mocno umięśnione tak samo jak ramię. Łokcie ani zbytnio nie przylegają do klatki ani nie są otwarte na zewnątrz. Ramię pionowe o mocnej kości. Łapy kocie ze zwartymi palcami i solidnymi pazurami.

Kończyny tylne.

Potężne i prostopadłe z profilu i z boku. Udo wydatnie umięśnione. Przegub kolanowy bez zniekształceń. Normalnie brak jest ostróg, jednakże ich obecność może obniżyć ocenę, ale nie stanowi powodu do dyskwalifikacji. Kąty tylne są słabo zaznaczone około 150 stopni. W ruchu nie może krzyżować nóg.

Szyja.

Cylindryczna, prosta, masywna i bardzo muskularna. Jest raczej krótka, skóra na jej dolnym brzegu jest luźna, co ma wpływ na tworzenie się drugiego podbródka średniej wielkości. Średnia długość od 18 do 20 cm.

Tułów.

Wpisany w prostokąt. Grzbiet stopniowo wzniesiony w kierunku zadu. Zad wyższy od kłębu o 1-1,5 cm.

Linia dolna.

Brzuch lekko zebrany jest przedłużeniem klatki piersiowej. Boki słabo zaznaczone.

Ogon.

Wysoko osadzony, giętki u nasady, wysubtelnia się w stronę końca, sięga aż do śródstopia o długości ok.40 cm. W bezruchu można zaobserwować lekkie skrzywienie boczne. W ruchu podnosi ogon jak szablę z czubkiem do przodu bez zawinięcia na końcu.

Zad.

Szeroki i lekko zaokrąglony, zwarty o lekko opadającej linii. Linia zadu wzniesiona pod katem 20 stopni.

Ruch.

Rytmiczny żywy trucht, lekko kołyszący się na boki, długi posuwisty wymach kończyn. Głowa w ruchu minimalnie powyżej linii grzbietu.

Skóra.

Gruba, mocna, elastyczna, obfitsza na głowie i luźna na szyi, tworząca drugi podbródek.

Sierść.

Krótka na całej powierzchni, na ogół dłuższa na kłębie, gardle i grzebieniu pośladkowym. Bez podszerstka. Zwarta na ogonie. Z wyglądu prosta sztywna, a nawet szorstka. Umaszczenie pręgowane w całej swojej gamie, od ciemnego do szarego bardzo jasnego lub błąd. Płowe w całej gamie łącznie z piaskowym. Dopuszczalne białe znaczenia na łapach i piersi. Pożądana jest redukcja białego. Maska jest zawsze ciemnego koloru, może być słabo zaznaczona lub sięgać aż do oczu.

Wzrost i masa.

Według wzorca wysokość powinna oscylować pomiędzy plus minus 4 do 5 cm., ale najbardziej pożądaną wysokością dla samca to 60-65cm. dla suk 55-61cm. przy przekroczeniu tych granic bardzo istotne jest zachowanie ogólnej harmonii całej sylwetki. Przy średnim wzroście presa ma najbardziej atletyczną sylwetkę, zachowany odpowiedni ruch i ogólne proporcje, co zanika przy zbyt wysokich lub niskich psach. Na wystawach sędzia nigdy nie powinien promować psów wysokich, ponieważ wykorzystując je do reprodukcji nie pozwalamy na poprawne ustalenie cech zapisanych we wzorcu.

Masa.

psy 50-57kg, suki 40-50kg.

Wady dyskwalifikujące.

Brak pigmentu nosa, zad niższy od kłębu, osobniki niższe lub wyższe od wzorca, tyłozgryz, przodozgryz powyżej 4mm, oczy niebieskie lub dwukolorowe, zbyt duże podkasanie brzucha, wnętrostwo, białe plamy powyzej20% powierzchni, agresja lub tchórzostwo, całkowity brak maski.

Wady poważne niedyskwalifikujące.

Kwadratowa sylwetka, maska powyżej oczu, trójkątna wąska głowa, zbyt małe lub zbyt duże kątowanie kończyn, zbyt lekka sylwetka, zakręcony lub gruby na całej długości ogon, brak przedpiersia, grzbiet łękowaty, zad opadający i ścięty, żebra nie wysklepione, brak zmarszczek na policzkach, jasne oczy, wypukłe lub zbyt głęboko osadzone, przy piaskowym umaszczeniu - czarne zaciągi na łapach, klatce piersiowej, szyi i czaszce.

przeczytaj także:
* charakterystyka rasy
* historia rasy